Y gymuned arddio yn ‘ffynnu’ wrth i bobl gael cysur ‘ a heddwch yno’

Ar ôl cael ei hail fabi, cafodd Rachel o bentref ger Llanilltud Faerdref, Rhondda Cynon Taf, ddiagnosis o iselder ôl-enedigol a gorbryder, a hyn i gyd wrth i’r cyfnod clo hawlio’r penawdau yn 2020.

Roedd garddio yn help mawr iddi’n feddyliol, meddai.

“Doeddwn i ddim yn meddwl am ddim byd ac roedd rhyw heddwch yna, y meddwl yn tawelu.”

Ychwanegodd fod cynllunio ei hamserlen wnïo hefyd wedi ei helpu i ganolbwyntio ar y dyfodol yn ystod “cyfnod eithaf ynysig”.

Ond mae’r ardd yn parhau i roi budd i Rachel ac roedd yn help mawr iddi hi a’i theulu yn ystod gwres eithafol yr haf hwn meddai. Mae’n annog eraill i droi at arddio.

“Dydw i ddim am achub y byd gyda fy ngardd ond efallai pe bai pawb yn rhoi cynnig bach arni, yna byddai’n helpu.

“Mae cymaint o bethau bach y gallwch chi eu gwneud gartref sy’n gwneud gwahaniaeth.”

Yn ogystl â chysur a heddwch mae Rachel hefyd wedi synnu faint o help mae wedi bod wrth iddi dydsgu Cymraeg.

“Dwi wastad wedi eisiau dysgu Cymraeg,” meddai ac mae hi a’i phlant, sydd yn yr ysgol Gymraeg leol, wedi bod yn mynychu sesiynau garddio yn Gymraeg.

“Mae yna ychydig o leoedd lle maen nhw’n cyfuno’r tyfu a’ch dysgu hefyd, sy’n cŵl iawn.

“Dwi’n labeli’r planhigion yn Gymraeg fel bod rhaid i fi gofio beth ydyn nhw, fel bo’ nhw’n aros yn y cof.”

Mae Rachel hefyd yn ceisio dysgu enwau cywir ar gyfer yr adar a’r anifeiliaid mae’n eu gweld yn yr ardd.

“Gobeithio un diwrnod byddwn ni’n cael sgyrsiau llawn yn yr ardd gyda’r merched yn y Gymraeg. Dyna fyddai’r freuddwyd,” ychwanegodd.