Mary Lloyd Jones yn 90: Lle y ferch ym myd celf

“Dyna beth o’n i eisiau ei wneud, ond do’n i ddim yn siŵr shwt i wneud.

“Nawr mae pethau wedi newid ond pan o’n i’n fach ac yn y coleg, o’n i’n teimlo yn y lle anghywir, achos doedd ddim cefnogaeth, yn enwedig o ran celf. Doedd e ddim yn bwysig.

“Achos bod lot o lyfre’n dod i’r tŷ, o’n i’n gwybod ambyti gwahanol bethe oedd yn digwydd mewn rhannau eraill o’r byd; o’n i â diddordeb mawr mewn celf o amser cynnar iawn.

“Pan ddaeth yr amser i mi fynd i’r ysgol yn Aberystwyth, oedd y bechgyn yn gallu gwneud gwaith a bod yn greadigol, ond o’dd y merched yn gorfod gwneud rhywbeth gwahanol, a chopïo gwaith rhywun arall.

“O’n i’n mynd i weld y prifathro unwaith yr wythnos am dymor cyfan, ac yn dweud ‘dwi ishe symud, dwi ishe bod yr un man â’r bechgyn’. O’n i ishe medru astudio celf. Ac yn y diwedd, rho’th e fyny ac fe ges i symud.