Diabetes math 1: ‘Diolch bod ‘na ffordd i fyw gyda fe’

Oedd e’n rhyddhad bod rheswm am y colli pwysau a’r symptomau ac o’n i mor falch o gael byw gyda fe. O’n i’n meddwl, mae hwn yn sialens, mae’n rhaid i fi fyw gyda fe nawr a diolch bod ‘na ffordd i fyw gyda fe.

Dwi’n credu oedd e’n sialens mwy i’r teulu. Roedd rhaid iddyn nhw addasu a helpu fi. O’dd Mam yn gorfod berwi yr injections. Oedd yr injections yn rhai gwydr ac er mwyn sterilizeio nhw o’n ni’n gorfod berwi nhw fel poteli plant.

Oedden nhw’n dda yn Ysbyty Treforus am helpu fi i ymarfer injectio ar oren. Ac wedyn i injectio’r insulin yn y bola neu yn y breichiau ddwywaith y dydd.

Roedd rhaid i fi brofi’r wrin i weld faint o siwgr oedd yno, roedd e’n newid lliw. Roedd e gyd yn balafar a gorfod watcho beth o’n i’n bwyta hefyd.

O’n i’n gallu bwyta popeth ond ddim pethau fel cakes. Rheoli’r carbohydrates oedd e a phwyso faint o datws oedd ar y plât, ac ati.

O’ch chi’n clywed beth oedd y sgil effeithiau hir dymor, ac o’n i’n meddwl, byddai’n mynd yn dall. Mae lot o gymhlethdodau yn gallu dod gyda fe so o’n i’n meddwl mae’n rhaid i mi fod yn strict.

Pan o’n i’n mynd lawr i’r clinig, o’n i’n clywed y menywod yn siarad ac un yn dweud, “Fi ffaelu cael plant achos bod fi’n diabetig”, ac o’n i’n meddwl, o diar. Ond na, doedd hwnna ddim wedi digwydd i fi, a ges i dri o blant.