Cofio 70 mlynedd ers Trychineb Cwm Silyn

Ond fel mae Wil yn ei egluro, roedd yntau’n arfer mynd am dro i Gwm Silyn a gallasai wedi bod yno y diwrnod hwnnw:

“Mi oedd Dyffryn Nantlle yn le braf iawn i dyfu fyny ynddo fo, roedd yna gymaint o betha’ yn mynd ymlaen, dwy chwarel fawr, trên passenger, a’r mynydd wrth gwrs, Cwm Silyn, a bob haf mi fydda’ plant y pentra yn mynd i fyny’r mynydd i hel llys ac i chwarae ac oeddan ni’n gweld yr hen fomiau yma a’u pen-olau i fyny allan o’r mawndir.

“Oeddan ni’n mynd reit i ben y mynydd a sbio i lawr ar Gwm Pennant a Porthmadog a Cricieth a Bermo. Roedd o’n lle braf i fynd i hel llys i Mam.

“Yr haf yma o’n i wedi cael gwaith gan rhyw ffarmwr i garthu cwt mochyn a chael dau swllt am wneud felly wnes i ddim mynd i fyny efo’r bois.

“Mi aeth y pedwar i fyny a lladdwyd dau wrth gwrs. Mi oedd y ddau frawd yn fyw, diolch i’r drefn, ac maen nhw fyw’n hyd heddiw a dyna sut ddoth y drychineb heibio.

“Pan ddoth y ddau frawd i lawr i’r pentre yn waed i gyd ddeudon nhw wrth y plismon, Mr Davies, fod yna ddau ffrind arall i fyny ar y mynydd ond erbyn cyrraedd yr hogia’ oedd y ddau wedi gwaedu i farwolaeth.”