‘Wnes i ddysgu Cymraeg i fod yn rhan o gymuned Llanystumdwy’

“(Ar y dechrau) roedd yn anodd i ddeall pan roedd pawb yn siarad dros ei gilydd ar yr un pryd,” meddai. “Roeddwn i’n drysu yn lân i ddechrau a ro’n i wedi blino’n lân ar ôl y cyfarfodydd. Ond rŵan dwi wedi dod i’r pwynt lle dwi’n gallu torri ar draws y sgwrs a dweud fy nweud.”

Mae hi’n mynd i Dafarn Y Plu bob nos Wener i sgwrsio gyda phawb. Dywedodd bod dysgu’r iaith wedi bod yn anodd am y ddwy flynedd gyntaf cyn dod yn haws a gallu sgwrsio.

“Pan o’n i heb yr iaith o’n i yn gwrando ar y sgwrsio yn Y Plu ac yn trio amsugno’r geiriau a gwrando ar y radio drwy’r amser ac amsugno’r iaith…

“Roedd yna bwynt ar ôl dwy flwyddyn (pan oedd) geiriau jest yn syrthio allan o dy geg di a ti’n meddwl ‘o mam bach o le mae hwnna’n dod?!'”

Mae’n dweud ei bod hi’n lwcus bod ganddi nifer o ffrindiau sy’n siaradwyr Cymraeg iaith gyntaf a’i bod yn teimlo’n rhan o’r gymuned.

“Doeddwn i ddim eisiau bod y person sy’n gwneud i ystafell o bobl sy’n siarad Cymraeg siarad Saesneg – dydi hynny ddim yn gywir o gwbl,” meddai.

“Dwi ddim yn deall pobl sy’n dod i rywle fel Llanystumdwy a ddim yn dysgu Cymraeg achos dwi ddim yn credu mae’n bosib ymgolli dy hun yn hollol yn y gymuned a theimlo yn rhan o’r gymuned (heb siarad yr iaith).”