Hanes brywdr bywyd Ant Evans wedi’i gyfleu yn ei hunangofiant

Daeth rhagor o galedi i fywyd Ant pan gydag ysgariad ei rieni yn 2009, a bu farw ei fam o ganser.

Wedi i rieni Ant Evans ysgaru fe benderfynodd y llys teulu mai’r peth gorau oedd gwerthu’r cartref a rhannu pris yr eiddo rhwng ei fam a’i dad, dyma ddechrau ar gyfnod anodd iawn.

Oherwydd y dirwasgiad ariannol, doedd ddim llawer o ddiddordeb yn y byngalo. Aeth Ant i’r coleg heb iddo ef a’i fam orfod symud cartref. Yna, bu’n gofalu amdani ar ôl iddi gael diagnosis o ganser.

Ar ôl marwolaeth ei fam, roedd rhaid i’r bachgen 24 geisio chwilio am gartref iddo ei hun ac ei frawd iau.

“Yn anffodus, ro’n i’n profi cymaint o rwystrau fel rhywun sy’n ddi-waith ac yn fyfyriwr, aoedd yn chwilio am dŷ,” meddai Ant.

Doedd neb eisiau tenantiaid ar fudd-daliadau, efo anifeiliaid anwes, ac roedd ei dad yn pwyso arno i gael gwared ar y tŷ er mwyn cael y pres.

“Yn anffodus, mi wnaeth 22 Rhagfyr 2013 gyrraedd a doedden ni heb ddod o hyd i unlle i fyw, a’r tŷ wedi gwerthu, a dyma’r cwpwl oedd wedi prynu’r lle yn glanio ar stepen drws yn barod i symud fewn.”

Aeth ei frawd iau i aros gyda pherthnasau yn Harlech, ond doedd gan neb le i Ant am fod ganddo’r ci a’r gath. Mi aeth at hanner brawd a chwaer-yng-nghyfraith yn Lerpwl am chwe mis, a chysgu ar soffa.

“Yn amlwg ro’n i yn wynebu’r un rhwystrau o ran dod o hyd i rywle i fyw.”

Oedd posib troi at ei dad am gymorth, felly? “Na,” meddai.

“Fo oedd wedi bod yn cwffio am werthiant y tŷ, ac mi wnaeth o briodi ei feistres ryw saith mis wedi marwolaeth Mam.

“Doedd ‘na fawr o Gymraeg rhyngon ni ar y pryd. Yn dilyn cyfarwyddiadau gan Mam, ‘dw i’n gwrtais efo fo bob tro ‘dw i’n ei weld o, ond ‘dw i ddim yn meddwl byddai neb yn dweud bod gynnon ni berthynas tad a mab gonfensiynol.”