Crochenwaith yn ‘hobi sydd wedi mynd dros ben llestri!’

Ond er ei bod yn swydd yn y diwydiant creadigol, doedd hi ddim yn swydd roedd hi’n teimlo ei bod yn gallu bod yn greadigol ynddi, mewn gwirionedd, eglurodd.

“Roeddet ti’n gwneud yr un peth, wyth sioe yr wythnos. Ar yr alwad hanner awr, roeddet ti’n gwybod lle i fynd a beth i’w wneud, a ti’n dod i arfer ag e.

“Ond doedd gen i ddim balans gwaith-bywyd da iawn – gwaith oedd e i gyd. A ‘naeth fy nhad-cu farw, a ‘naeth e i mi sylweddoli fod bywyd rhy fyr – ac os mai’r cwbl dwi’n ei wneud ydy gweithio, dwi ddim yn gwneud unrhywbeth sy’n dod ag unrhyw lawenydd. Beth o’n i’n ei wneud i mi fy hun?”

A hithau wastad wedi mwynhau bod yn greadigol gyda’i dwylo, penderfynodd fynd ar gwrs crochenwaith 10 wythnos, a newidiodd bopeth iddi, meddai.

“Dwi’n gallu edrych ‘nôl nawr a gweld ei fod e’n helpu i mi alaru. Dwi ddim yn dda am stopio, ond am ddwy awr ar fore Gwener, do’n i ddim yn meddwl am y ffaith fod fy nhad-cu wedi marw.

“Do’n i ddim yn sylweddoli pa mor bwerus ydy clai. Ro’n i’n hooked.”