Bryn Terfel: Cael brechdan yn y Tŷ Gwyn gyda Clint Eastwood

Dwi’n cofio canu unwaith yn y Tŷ Gwyn yn Washington DC, yn y Kennedy Center Awards.

‘Nes i dri ohonyn nhw; i Elizabeth Taylor, i James Levine yr arweinydd, ac unwaith i Jack Lemmon, yr actor, lle ‘nes i ganu You’ll Never Walk Alone o Carousel – cân sy’n cael ei chysylltu efo Lerpwl wrth gwrs, ond cân gan Rogers and Hammerstein ydi hi ‘de!

Cyn y cyngerdd, mynd i’r Tŷ Gwyn am de a brechdan.

Wastad pan o’n i’n ifanc, o’n i’n gwylio Westerns efo Dad, ac o’dd Clint Eastwood yn bwysig yn tŷ ni. ‘Nes i gerdded i mewn i’r stafell ‘ma, a’r person cynta’ ‘nes i rwbio ‘sgwyddau efo fo oedd Clint Eastwood!

O’n i’n syfrdan, ac o fewn eiliadau, o’dd y cyfle ‘di mynd… Wrth gwrs, doedd o ddim ‘di nghlywed i’n perfformio, doedd o ddim yn gwybod pwy o’n i!

Wedyn, ddaeth y noson lle o’n i’n canu i Mr Lemmon. A wedyn ddaeth yr actorion ‘ma i gyd i gefn llwyfan, ac mi ddaeth yr hen Clint yn ôl at Bryn a d’eud “I enjoyed your performance“, a ges i ddeud “mae nhad i wrth ei fodd efo’ch gwaith chi, a ‘da chi’n gerddor arbennig” achos mae o’n cyfansoddi cerddoriaeth i’w ffilms.

‘Swn i’n licio ‘sa nhad wedi bod yna i’w gyfarfod o.